Eljo, 26 februari 2007
Nepal , Boudha

Chitwan

Na Pokhara zijn we doorgereisd naar Chitwan. Chitwan is een nationaal park, waar tijgers, neushoorns en andere exotische dieren rondlopen en wat zeker interessant is voor mensen die nog nooit in Afrika zijn geweest (voor mij dus wel, voor Marc minder). Herna had zin om er even uit te zijn en is dus gezellig met ons mee gegaan (daarbij al haar angsten overwinnend...). Marc had maar 1 doel in Chitwan: olifanten wassen. Dus ja, daar konden we natuurlijk niet onderuit. Om elf uur werden we opgehaald door een olifant (met chauffeur, maar zonder zitje!), om naar de rivier te vertrekken. Eenmaal bij de rivier kregen we allemaal onze 'eigen' olifant en kon het wassen beginnen. De olifant spoot ons met zijn slurf nat en de mijne had de neiging om zich in het water te laten vallen (met mij erop... ENG!!!). Het was echt heel gaaf om te doen en wie had kunnen denken dat ik ooit nog eens zou zwemmen met olifanten

Zaterdag was het alweer tijd om terug naar Kathmandu te gaan. Mijn tijd hier zit er alweer bijna op, ik wilde nog het een en ander doen en de grote afscheidstournee moest natuurlijk weer beginnen.
Maar: vrijdag kregen we ineens te horen dat er zaterdag een staking zou zijn. In het zuiden van Nepal (en dus ook in Chitwan) is het op het moment erg onrustig. Sinds april vorig jaar is er een democratiseringspoging aan de gang, en de talloze minderheidsgroeperingen die Nepal rijk is, proberen allemaal een deel van de te herverdelen macht in handen krijgen. Daarom besluit de een na de andere groep te staken en de wegen af te sluiten voor alle verkeer. Je kan daarover denken wat je wil (en ergens vind ik het ook wel te begrijpen), maar feit is dat dit Nepal miljoenen euro's kost en het destructief is voor de ontwikkeling van het land. De transportsector heeft gisteren zelfs een staking afgekondigd om te protesteren tegen alle stakingen die de laatste tijd worden afgekondigd... bijna grappig.
Maar goed, we moesten dus naar Kathmandu en de staking ging door. Maar gelukkig zouden de touristenbussen wel rijden, dus wij maakten ons niet teveel zorgen. Tot we na een uur of twee ineens helemaal vast kwamen te staan. Op een strategisch punt hadden de mensen die het protest leidden een roadblock opgeworpen, waardoor niemand verder kon. Jonge (ze zagen er niet ouder uit dan vijftien of zestien jaar!) jongens riepen leuzen en de politie stond erbij te kijken en deed niks. Na langdurig overleg tussen politie en de rebellen, werd zo'n twee uur later besloten de blokkade op te heffen. Inmiddels was het natuurlijk een grote verkeerschaos en uiteindelijk kwam ik zo'n vier uur later dan gepland toch veilig in Kathmandu aan.

Morgen is het alweer tijd om afscheid van Marc te nemen. We hebben ontdekt dat samen reizen erg leuk is, wat natuurlijk perspectieven voor de toekomst biedt... Hij gaat in Nepal nog een trekking doen, terwijl ik terug naar Delhi ga, om donderdag weer naar huis te vliegen. Dus iedereen: tot snel!

Naar Eljo in Nepal bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl